Donderdag 26 feb. 2015

Ook vanmorgen na het ontbijt met een natte tent vertrokken. Vlak voor het opbreken begon het nog even goed te hozen. Nog steeds naar het noorden rijden vandaag en bij Punaki ben ik gestopt. Daar bevinden zich de "Pancake" rotsen en een "Blowhole". Deze rotsen die lijken op gestapelde pannenkoeken zijn alleen op deze plek te vinden over een breedte van niet meer dan 100 meter. Ook is hier een zgn "Blowhole" waarvan je op onderstaande link meer kan lezen :

http://en.m.wikipedia.org/wiki/Blowhole_%28geology%29

Gelijk in Pukaki gebruik gemaakt van de mogelijkheid om koffie met wat lekkers te scoren. Daarna in de regen doorgereden naar Westport waarna het snel droog werd. Na een bezoek bij de plaatselijke NewWorld doorgereden naar Reefton om daar, op een camping waar ik in 2013 ook al geweest was, te overnachten. Maar.......deze camping kon ik niet meer vinden..grrr.  Ook de plaatselijke VVV kon mij niet helpen dus toen maar doorgereden naar Murchison waar ik om 5 uur aankwam. Onderweg ben ik nog wel even uitgestapt om foto's te maken van een waterval.

Woensdag 25 feb. 2015

Even na tienen ben ik vertrokken vanaf de camping bij Franz Josef. De tent in 2 vuilniszakken gedaan want hij was kletsnat. Verder langs de westkust naar het noorden gereden. Ik ben nog bij een idyllisch meertje gestopt waar ook een basic DOC camping was. Bij Hokitika geld gepind en op een parkeerplaats m'n stokbrood met ham gegeten. Terwijl ik aan het eten ben stopt er een auto. Komt er een echtpaar uit waarvan de vrouw een GPS ontvanger in haar hand heeft. Ze loopt maar mijn auto en zegt tegen haar man: het is onder die man zijn auto. Vraagt ze in steenkool engels of ik m'n auto zou willen verplaatsen...tuurlijk wil ik dat wel. Ik ben de beroerdste niet. Het bleek dat ze aan een spel meededen georganiseerd door de plaatselijke VVV. Door middel van GPS coördinaten moeten ze "puzzelstukjes" zien te vinden en op die manier zien ze de mooie bezienswaardigheden van Hokitika.
Daarna doorgereden naar Greymouth en een paar kilometer ten noorden van die stad een plaatsje gezocht op n camping...een oud holiday park. In essentie was alles er maar erg basic. Het was in ieder geval netjes en schoon en dat is al heel wat. Verder lag deze camping aan de kust, va mijn tent was het minder dan 2 min. lopen. Smiddags heb ik daar nog 2 uurtjes gelezen en genoten van het gebulder van de hoge golven.

Dinsdag 24 feb. 2015

Vanmorgen heb ik gebeld net het zweefvliegcentrum in Omarama om te boeken voor een glidervlucht. Vandaag werd er jammer genoeg niet gevlogen vanwege het weer.  Pff...jammer! Dus ben ik om 10 uur maar vertrokken naar de westkust. Een mooie rit door de bergen alleen jammer dat het vanaf een uur of 2 wat begon te sputteren. Ik ben enkele keren gestopt om foto's te maken. En ja hoor...ze vinden me nog steeds heel erg lekker...grrrrr.  De sandfies hebben me gevonden. Op een gegeven moment zaten er op elk been wel een twintigtal van die krengen. Ben dus flink gebeten. Vanavond maar een anti-histamine tablet innemen. Ik wilde een wandelingetje maken naar de Fox Glacier maar de bewolking lag zo laag dat die toch niet te zien zou zijn. Dus door gereden naar Franz Joseph ongeveer 25 km verderop. Daar op een Holiday Park mijn tent opgezet. Morgen ga ik verder richting Westport dat verder naar het noorden ligt. De weg loopt dan langs de kust en dat is zo'n mooie!

De tussenliggende dagen

Het bloggen is er bij ingeschoten de laatste week. Dinsdag jl zijn we van Stewart Island gekomen en om een uur of 3 smiddags waren we weer bij Klaas en Bea in Dunedin thuis. De volgende morgen heb ik met Bea nog ergens in de stad een koffie met ...gehad en toen voor 4 weken afscheid van haar genomen. Ik ben vertrokken naar Wanaka want ik wil daar enkele dagen blijven op een camping aan het meer. Prachtig weer, elke dag veel zon en tussen de 28 en 30 graden. Ik heb lekker geluierd, vaak op het strand geweest en genoten van de triathlon.
Op zaterdag was er triathlon voor de kinderen van 6 t/m 12 jaar. De kleinsten tot 9 mochten nog het zwemmen inwisselen voor lopen over het strand. Daarna op hun fietsjes een parkoers fietsen en nog een stuk hardlopen. Het was leuk om die verbeten gezichtjes te zien van de kids. Elk kind die gefinisht was kreeg een medaille en een t-shirt. Op zondag was het voor de volwassenen, de internationale triathlon van Wanaka. Om 6 uur smorgens begonnen de voorbereidingen al en de profs vertrokken om klokslag 7 uur. Ze moesten 2 rondjes in het meer zwemmen ( totaal 3,9 km), 2 ronden fietsen (totaal180 km) en een volledige marathon lopen in 2 ronden. En dat bij windstil weer en tegen de 30 graden in de middag. Om kwart over 7 vertrokken de deelnemers aan de halve triathlon en een kwartier later de kwart triathlon. In totaal deden er meer dan 2000 mensen aan mee waaronder ook veel internationale atleten (ook Nederland was vertegenwoordigd). Ik ben die dag enkele keren gaan kijken en de sfeer zat er goed in in Wanaka. Vanaf 3 uur smiddags finishten de atleten en de laatste was net voor sluitingstijd (middernacht) binnen. Het hele festijn werd afgesloten met een groots vuurwerk boven het meer.
Maandag ben ik naar het plaatsje Cardrona gereden. Er staan nog enkele gebouwen uit de tijd dat Cardrona een bloeiend plaatsje was en dat was omstreeks 1825. Een mooi voorbeeld hiervan is "Hotel Cardrona", een winkeltje en het post- en telegraafkantoor. Het hotel is nog precies hetzelfde ingericht als toendertijd. Heel erg mooi. Ik heb daar in de tuin een heerlijke "Humingbird" koffie gedronken met wortelnotencake maar die laatste was slecht. Op de terugweg zag ik nog iets vreemds, een hek om een weiland volgehangen met bh's. Heel kleurig. Ik ben bij mijn vorig bezoek aan dit land ook wel zoiets tegengekomen maar dan met schoenen en eentje met allerlei kledingstukken waaronder zelfs ondergoed. Waar deze gewoonte vandaan komt kan mij trouwens hier niemand vertellen. De rest van de middag aan het strand gezeten net zoals de dag erna. Heel relaxed dus.

Maandag 16 feb. 2015

We moesten vanmorgen al om 10 over 8 in de haven zijn want we gingen met een watertaxi varen naar een baai op een half uur varen afstand. Onderweg legde de kapitein de boot meermalen stil om ons albatrossen te laten zien. Ook zagen we een kleine pinguïn op een rots zitten. Nadat we op het strand in een baai gedropt waren zijn we begonnen aan de terugtocht naar het huisje. 
We liepen over een smal pad langs de kust. Veel bomen en struiken om ons heen. En natuurlijk de vele varianten van de varens. Varens op de grond en varens op stam die soms meters hoog waren. De varen is het nationale symbool van Nieuw Zeeland. We hebben het best wel rustig aan gedaan. Het was onbewolkt met een heerlijke temperatuur. We hebben op verschillende strandjes, met maagdelijk wit zand, gelopen. Dat was soms heel idyllisch. De zee was kraakhelder en had verschillende kleuren blauw. Over een "swingbridge" zijn we een rivier over gestoken. Zo'n "swingbridge", zoals zijn naam al zegt, wiebelt tijdens het lopen enorm. Op deze mocht je met maximaal 5 personen tegelijk belopen.
Onderweg zijn we niet veel andere "trampers" tegen gekomen. De weinigen die we tegenkwamen gingen een tocht maken van 16 dagen. Dus die liepen al snel met meer dan 20 kg in hun rugzak. Je moet je eigen eten meenemen. Water kan je nog wel uit de verschillende waterstromen halen. We hebben nog een korte sidewalk van een klein uur gemaakt naar 2 achtergelaten stoommachines uit de 20er jaren van de vorige eeuw. Deze hadden houthakkers daarheen gesleept om de bomen mee te kunnen verslepen en te verzagen. In de bush hadden ze zelfs een spoor aangelegd van houten rails om de bomen en planken naar de haven te kunnen vervoeren. We kwamen om kwart over 3 bij het huisje aan. Na een kleine pauze zijn we naar het dorp gelopen om op het terras een paar heerlijke bieren te drinken. Al met al was dit een Top dag. Heerlijk genoten en veel gezien hebben we vandaag en rozig zijn we op tijd naar bed gegaan. Dinsdagmorgen werden we al om half 8 opgehaald om naar de ferry gebracht te worden voor de terugreis naar het vaste land. Woensdagmorgen ga ik inpakken, verlaat ik Klaas en Bea en ga ik nog 4 heerlijke weken rondtoeren op het zuider eiland.

Zondag 15 feb. 2015

Lekker lui geweest vanmorgen. Om half 11 naar het enige hotel op het eiland gelopen om koffie te drinken en daarna in te checken voor de tocht per boot naar het eiland "Ulva" in de "Paterson Inlet". Een Inlet is niets meer dan een grote baai landinwaarts. Onderweg een heleboel albatrossen zien vliegen om de boot...wat zijn die groot zeg. Ze klappen enkele keren met hun vleugels en dan scheren ze over de golven. Erg mooi om te zien, temeer omdat ze zo groot zijn. De boot stopte voor ongeveer 5 min. de motoren om foto's te kunnen maken en om het schouwspel in je op te kunnen nemen. Na een uur varen langs de kust van het eiland kwamen we aan op "Ulva Island". Daar hebben we een dik uur onder leiding van een gids uitleg gehad over vogels en bomen. We hebben bomen gezien van meer dan 900 jaar oud. De gids schoof soms met zijn schoenen de bovenste laag van de grond een beetje weg en daar kwamen dan vogels op af. Ze leken wel tam, heel mooi. Het barst van de vogels op het eiland, het is een groot koor van fluitende vogels......heerlijk om ertussen te staan. Om kwart over 3 waren we weer terug in het plaatsje Oban. Daar hebben we in het café heerlijk gezeten onder het genot van enkele pullen bier en een groot bord met "Blue Cod" (heerlijk gebakken vis) met friet. Om half 7 begon het wekelijkse zondagavond Triva onder leiding van een plaatselijke diva (ze zat onder de stempels) die continu het woord f*cking gebruikte op een humoristische manier. Iedereen die hardop de antwoorden riep ipv opschrijven werd de mond gesnoerd. Dat deed ze heel handig met breed doorzichtig plakband....lachen was dat! We hebben genoten en om half 10 zijn we naar het huisje gegaan en op tijd gaan slapen. Morgen gaan we al om kwart over 8 met de watertaxi een stuk varen en we worden dan ergens op een strand van een baai gedropt. En dan teruglopen weer naar huis. Dat zal een uur of 5 duren.

De 3e foto is genomen in het heren toilet van een condoom automaat.

Vrijdag 13 feb. 2015

Vanmorgen al vroeg naar de garage voor de WOF in de hoop dat het vandaag nog zou lukken maar helaas, volgeboekt. Dus ik heb hem bij de garage laten staan want misschien kwam een klant niet opdagen vandaag. En warempel dat was het geval dus ik km hem eind van de middag halen. Ik kan de laatste 4 weken weer veilig rijden. Verder weinig interessants gedaan alleen mijn tas gepakt voor het lange weekend naar Steward Island.

Zaterdag 14 feb. 2015

Om 6 uur ging de wekker al want we moesten om half 11 in Bluff zijn om in te checken voor de boot naar Steward Island. Die eiland ligt zuidelijk van het zuider eiland. Na 2 keer een koffiepauze kwamen we mooi op tijd aan bij de boot....boot?   Een klein bootje was het.
De overtocht duurde ongeveer een uur en we werden nogal heen en weer geslingerd door de golven. Bea was er goed ziek van ondanks het innemen van een anti-zeeziek pilletje. Onderweg nog 2 albatrossen zien vliegen, deze hadden een spanwijdte van ongeveer 2 en halve meter. Om even na 12 aangekomen op het eiland en zowaar scheen de zon. De weersverwachting van de aankomende dagen is: het is bewolkt, geen regen van betekenis met een temperatuur tussen de 12 en 17 graden. Dat is helemaal niet erg want als je loopt is dit een mooie temperatuur. We werden opgehaald door de verhuurder en met een busje naar de cottage gebracht. Deze bleek aan het strand te liggen vlakbij het plaatsje..... helemaal niet verkeerd dus. Een eenvoudig huisje met openslaande deuren aan de strandkant. Na het uitpakken zijn we naar het plaatsje gelopen (onderweg veel foto's gemaakt) en fish and chips gegeten...heerlijk was dat. Daarna een stuk gelopen en op het einde een heerlijke bier ( een getapte Speicht) gedronken. Bij de supermarkt eten, snaaiwerk en wijn gehaald en terug naar het huisje gelopen. Daar de kachel aangezet, lekker gekletst en doorgesproken wat we morgen gaan doen. In ieder geval gaan we morgen een boottocht van enkele uren maken naar  "Paterson Inlet", een hele diepe baai landinwaarts. Tijdens deze tocht leggen we ook aan op "Ulva Island" waar we een wandeling maken van ongeveer een uur. Dit eiland is een natuurlijk vogelreservaat. Ik kijk ernaar uit.

Donderdag 12 feb. 2015

Vanmorgen toen ik wakker werd waren Klaas en Bea alle twee al naar hun werk dus ik had het rijk alleen. Gelijk de wasjes gedaan en mijn rugzak uitgepakt. Na 4 weken kan het geen kwaad om alles weer opnieuw in te pakken, te herschikken. Het was zwaar bewolkt en koud vanmorgen in Dunedin, net 12 graden...Brrrrr.......ik was wel anders gewend. Tegen een uur of 2 brak de zon door, schuit de temperatuur omhoog en kon het droogrek de veranda op. Bea was om kwart over 3 al thuis en we zijn toen gezellig de stad in geweest voor wat kleine boodschapjes en hebben gelijk een terrasje gepakt...heerlijk in de zon gezeten. Een fris Japans biertje gedronken met een frietje erbij. Ik vond het eerst ook een beetje een vreemde combi maar ik moet zeggen dat het nu wel bevalt. Thuis een heerlijke pizza met kip , groenten, cranberries en kaas gegeten. D'avonds gezellig gepraat en mijn blog bij gewerkt. Morgen eerst de auto laten WOFFEN. (WOF= Warrant Of Fitnes oftewel APK).

Woensdag 11 feb.2015

Vanmorgen tijdens het ontbijt, voor de keuken op de camping, nog met een Nederlands stel uit Zwolle gepraat. Zij hadden er al 4 weken opzitten en gingen eerdaags weer naar huis. Van een van hen kreeg ik nog een paar "must to do's", das altijd wel leuk en ik ga kijken of ik die nog kan inplannen. Zij gingen naar het noorden en ik verder naar het zuiden. De "Mouraki Boulders" zijn mijn volgende bestemming maar eerst naar Oamaru, een plaats ongeveer 70 km verder. In Oamaru heb ik de auto geparkeerd en ben ik de stad rondgewandeld. Ook hier weer de nodige mooie gevels gefotografeerd. En op zoek naar een kapper. Ik zag er verschillende maar overal zaten klanten te wachten en in wachten had ik nou net geen zin. Uiteindelijk bij een kapper, waar ik gelijk aan de beurt was, een kapster haar gang laten gaan.....van haren snijden had ze nog nooit gehoord....enfin ze heeft er toch nog iets respectabels van gemaakt..eh...lekker kort dus. Na een heerlijke lunch op weg naar Mouraki. De "Boulders" zijn niets meer dan een aantal bijna perfect ronde keien die op een stuk strand van ongeveer 50 meter breedte en gedeeltelijk in het water liggen. Een enkele valt al uiteen. Sommigen hebben wel een omtrek van wel 4 meter. Nadat ik deze keien heb gefotografeerd ben ik verder gereden naar Dunedin, de woonplaats van Klaas en Bea. Ik ben er een dag eerder dan gepland maar dat is wel lekker omdat ik een paar wasjes moet doen, alles in orde maken voor een lang weekend "Steward Island" (van zaterdag tot en met dinsdag ) samen met mijn vrienden. Ook de auto moet weer zijn half jaarlijkse APK ondergaan. En ook de gedachte aan een echt bed na 4 weken is wel fijn.

Dinsdag 10 feb. 2015

Nou....deze nacht zal ik niet snel vergeten, niet vanwege het weer maar omdat de hele nacht diesel goederentreinen langs de camping reden. Het geluid ging dwars door mijn oordoppen heen! Wat een herrie.
Maar toen ik opstond scheen de zon, het was droog en de temperatuur was meer dan aangenaam. Na het ontbijt gereden naar Timaru op zo'n 170 km ten zuiden van Christchurch. Timaru staat ook vol met Art Deco gebouwen maar ze haalt het niet bij Napier. Daar lekker geluncht en daarna de "Timaru Botanici Gardens" bezocht. Maar deze tuinen vielen me erg tegen, ze konden bij lange na het nivo halen van de Botanici Gardens of Christchurch....jammer.  Een stukje ten zuiden van Timaru op een kleine camping overnacht. Deze camping lag aan een oude renbaan voor windhonden. De receptie was in een grote luxe motorhome van de campingbaas. Weer een zo goed als lege camping, toch wel jammer. Ook hier snachts een paar keer wakker geschrokken door luidruchtige diesel locs en hun tientallen wagons.

Maandag 9 feb. 2015

Mijn eerste maand in Nieuw Zeeland zit erop en ik moet zeggen dat het een fantastische maand is geweest. 
Vanmorgen vertrokken uit Hamner Springs met een beetje lichte bewolking maar dat is prima als je in de auto zit. Mijn auto heeft alleen maar arko. Vanuit Hamner Springs ben ik terug gereden naar Waiau, daar heb ik getankt en koffie gedronken. Van daaruit naar Cheviot en door gereden naar Gore Bay dat aan de Pacific ocean ligt. De smalle weg naar Cheviot was heel erg mooi. Er werd ook weinig gebruik van gemaakt, ik denk dat ik 6 auto's ben tegengekomen en dat over een lengte van meer dan 40 km. Enkele kilometers voorbij Gore Bay heb ik de bijzondere Cathedral Cliffs bewonderd. De golven bij Gore Bay zijn erg groot en daarom word deze baai veelvuldig bezocht door surfers. Ook vandaag zag ik dat er veel  gesurft werd. Later ben ik verder gereden over Highway nr. 1 richting Christchurch. Ondertussen was het gaan regenen en niet zo'n beetje ook. Ik zag me al m'n tent opzetten in de stromende regen en zag daar wel tegenop. Maar in Christchurch begon het al wat te minderen en om half 5 was het redelijk droog. Dus Reneetje een camping opgezocht in de buurt van de Highway en de tent droog kunnen opzetten. Het is hier wel een stuk frisser dan in Hamner Springs, nog geen 20 graden en vanacht max. 8. Dat wordt dus de Long John aantrekken. Dus vandaag niet zoveel beleefd behoudens de mooie omgeving waardoor ik reed en de Cathedral Cliffs.

Zondag 8 feb. 2015

Al vroeg m'n tent uitgebrand, ik sta namelijk vol in de zon zonder enige beschutting. Toch lekker geslapen ondanks de herrie van de wind en de branding. Om 10 uur vertrokken richting Hamner Springs. Eerst de kustweg gevolgd tot aan "The Store", dat is een café -restaurant met een prachtig uitzicht op zee. Daar koffie gedronken. De golven waren hoog vandaag en ik ben verschillende keren gestopt om ervan te genieten. Door Kaikoura gereden en net voorbij deze plaats het binnenland in. Een wonderschone rit tot aan Hamner Springs. Deze plaats ligt in de bergen en is bekend om zijn helende warme bronnen en het mooie skigebied dat er in de buurt ligt. Daar op de camping waar ik 2 jaar geleden met Bea overnacht heb, mijn tent in de schaduw onder een grote boom opgezet. Het was een warme dag zeker 30 graden.  S'middags het plaatsje even in geweest naar het was niet druk ondanks dat het weekend was. Verder heb ik relaxed de middag en avond doorgebracht op een bijna lege camping.

Zaterdag 7 feb. 2015

Na een frisse nacht goed uitgeslapen wakker geworden. Ik moest me nog haasten ook om om 10 weg te zijn van de camping. De toiletten en douche waren nog uit de 60 er jaren maar wel schoon en daar gaat het natuurlijk om. Dus verder naar het zuiden. Ik wilde naar een eenvoudige camping aan het strand aan de Clifford Bay ongeveer op een dik uur rijden. In Blenheim getankt, wat fruit gehaald en door het centrum gelopen. Een bakkie gedaan en nog op een rommelmarkt rondgeneusd. Er waren nog veel winkels gesloten omdat het gisteren Waitangi dag was en men er een lang weekend van gemaakt heeft. Om 2uur was ik op de camping aan "Marfells Beach". De laatste 10 km ging over een gravel weg......wat een stofzooi. Het is een eenvoudige DOC camping dus is er geen receptie en toezicht. Dat houdt in dat je een formulier invult en met het geld (in mijn geval 6$)
in een bus doet...dat is alles. Deze camping is heel basic, er zijn alleen 2 toiletten en een wasbakje. Geen douches maar dat kan voor dat geld natuurlijk ook niet. Een mooi plekje uitgezocht met uitzicht over de zee. Wat mij opviel dat er verschillende quads rondreden. Het blijkt dat er op het einde van het strand, bij de landtong die in zee steekt, veel mosselen te rapen zijn. Deze landtong heet dan ook "Mussel Point". En er word ook veel gevist en dat verklaart het aantal vissersbootjes wat ik zag.
De rest van de dag heb ik doorgebracht met op het strand lopen en lezen. Genieten dus. Ik denk dat ik vroeg ga slapen, zo'n dag aan zee maakt me heerlijk rozig al zal de wijn daar om wel zijn invloed op hebben gehad.

Vrijdag 6 feb. 2015

De wind van gisteren is vanacht alleen maar toegenomen. De wind drukte op een gegeven moment de bovenkant van mijn tent tegen mijn gezicht. Gelukkig dat de aluminium tentstokken zo buigzaam zijn want anders kon ik op zoek gaan naar een nieuw tentje. Al met al slecht geslapen ook omdat het soms slagregende. Dus om 6 uur eruit en alles stilletjes inpakken en wegwezen. Op naar Interislander, de ferry maatschappij. Tegen kwart voor 7 een ticket kopen en warempel...heb ik dat weer...... Vandaag is het een public holiday dus de vaart van half 9 én van half 11 zijn al volgeboekt. Dus bij het departure terminal een ticket voor kwart voor 3 gekocht. Pfff...daar zit je dan om half 8 op een parkeerplaats midden in het uitgestorven Wellington. In de auto eerst nog een uiltje geknapt en daarna wat rondgelopen door het leuke oude gedeelte van deze stad. Natuurlijk ergens koffie gedronken dit keer zonder iets erbij.  Ondertussen had het nationale museum "Te papa" zijn deuren geopend en ben ik daar naar binnen gegaan. Er was veel te zien over de dieren die in NZ leven, de Engelse kolonisten evenals over de oorspronkelijke bewoners, de Maori. Heel interessant allemaal. Omdat "Air New Zealand" dit jaar 75 jaar bestaat was er op de 4e verdieping ook over hun geschiedenis een tentoonstelling georganiseerd. In een nagebouwde stukje vliegtuig kon je gaan zitten met een Oculus virtual reality bril op je neus. Dat was heel erg gaaf. Het gaat hier een beetje te ver om het principe van een VR bril uit te leggen dus even googelen als je wil weten wat dat nou precies is. Op het park naast het Nationale museum was een festivalweide gecreëerd. Een groot podium en allemaal leuke tentjes eromheen. De public holiday bleek dus Nieuw Zeelandse nationale feestdag te zijn, Waitangi day. Dat is de dag dat de Engelsen in 1840 een verdrag hebben getekend met de Maori waardoor de staat Nieuw Zeeland een feit werd. De dag werd om 12 geopend met mortiergeschut, een openingswoord in het Maori en in het Engels. Daarna...feest met muziek, dans, eten en drinken. Ik zag in de haven 2 Maori roeiboten vol met origineel verklede Maori's die om en om strijdliederen zongen. Om half 1 vertrok ik naar de terminal om me in te checken en wat schetst mijn verbazing......1 uur vertraging. Het is wel mijn feestje vandaag.
Dus het duurt nog 4 uur voordat we gaan varen. Uiteindelijk om kwart over 4 vertrokken en na een rustig overtocht om half 8 in Picton aangekomen waarna ik 15 km zuidelijker op een camping ben beland. Ben dus nu helemaal gaar.....

Zie je de sticker op de kiwi....huh....uit Italië?

Donderdag 5 feb. 2015

Ik was mooi op tijd wakker vanmorgen, de boel ingepakt en ontbeten met een gebakken eitje erbij. Daar had ik nou net zo'n zin in. Tegen half 10 de camping af op weg naar het zuiden. Eerst langs Napier, de stad waar ik gisteren heb rondgebanjerd, en een uurtje later gestopt in Waipawa. Daar koffie met.... gedronken. Ben in dat stadje ook een winkel in geweest genaamd "Penny Lane", naar het gelijknamige nummer van de Beatles. De foto's van de "Fab 4" hingen ook overal aan de muren evenals stukken tekst van enkele van hun succesvolle songs. " Penny Lane" is eigenlijk 1 grote winkelruimte die ruimte biedt aan kleinere winkeltjes ( die zijn zo'n 16 m2). Al deze winkeltjes verkopen leuke ouwe meuk....... Zo zag ik zelfs een oude LP van de Golden Earring staan met "Radar Love" erop. Ik werd door een verkoopster aangesproken over waar ik vandaan kom (gut....lijk ik nu echt op een toerist?). Amsterdam was mijn antwoord. Gelijk kwamen de koffieshops ter sprake...grrr... Ook altijd hetzelfde liedje.
Ze had ook wel verwacht dat ik een "Dutchie" zou zijn vanwege mijn oranje t-shirt dat ik aan had. Met nog een paar van haar collega's gekletst en heerlijk gelachen. Om een uur of half 2 een stokbrood gekocht met wat ham als lunch en in Masterton, na een plaspauze, soldaat gemaakt. Het weer vandaag was op zich prima, blauwe lucht. Maar een hele harde , soms stormachtige, westen wind. Dat noemen ze hier een "westerlies". Wat dat betreft was het soms vervelend rijden. Om 4 uur neergestreken op een camping in Wellington op zo'n 20 minuutjes rijden vanaf de ferry naar Picton. Als ik vroeg wakker ben dan neem ik de boot van half 9 en anders wordt het half 11, tenminste als er nog plek voor mij is. Ik heb niet gereserveerd dus je weet het maar nooit.

Op de foto zie je hét vervoermiddel dat de meeste toeristen hier gebruiken, grote luxe campervans. De campings staan er vol mee.

Woensdag 4 feb. 2015

Zoals gezegt ben ik vanmorgen vertrokken naar het Art Deco stadje, Napier. Tegen twaalven de auto geparkeerd en de stad in gelopen.
Wat is die binnenstad mooi zeg. Ze zeggen ook wel dat Napier de "Art Deco City of the World" is. Zulke mooi gekleurde gevels. Geeneen is ook hetzelfde. Jammer dat er in die panden meestal detailhandel gevestigd is zodat onder de luifels het er heel anders (lees moderner) uitziet. Maar bij sommigen panden, zoals bij hotels, is dit niet het geval. Ik ben bij 2 hotels binnen geweest en wow..... wat mooi zeg. Je waant je helemaal weer in het verleden. Op straat wordt je ook aan die tijd herinnerd. Er zijn verschillende winkels die gespecialiseerd zijn in Art Deco voorwerpen of kleding. Ook rijden er auto's uit die tijd rond waarmee je een rondrit kan maken. Van 18 tot en met 22 februari is er het jaarlijkse Art Deco weekend. Alles staat dan in het teken van de Art Deco tijd en de bewoners dragen dan ook kleding uit die tijd. Ook zijn er voorstellingen uit die tijd in het openlucht theater dat ook in die stijl is gebouwd. Jammer dat ik dan alweer lang en breed op het zuider eiland bivakkeer. Van vandaag heb ik wel foto's om aan jullie te laten zien.

Dinsdag 3 feb. 2015

Met een strakblauwe hemel vanmorgen om 10 uur vertrokken uit Gisborne. Ook vandaag weer een mooie route. Ben om half 3 neergestreken op een camping in Napier dat wordt bestierd door Nederlanders die hier al 14 jaar wonen. Een mooi plekje uitgezocht onder de bomen want het was al een graad of 30 met daarbij een straffe wind. De camping ligt aan het strand, binnen 2 minuten sta ik met mijn voeten in het water. Heerlijk dus. Nadat ik mijn tent opgezet had enzo heb ik een stoeltje gepakt en ben op het strand gaan zitten....... een boekje erbij....Heerlijk! Wel goed ingesmeerd natuurlijk. Heb ook nog even gezwommen maar het water was wat aan de frisse kant dus lang heeft die aktie niet geduurd. Vanavond heerlijk ge-BBQ-t. En tijdens het grillen met 2 Engelsen staan ouwenelen over alles en nog wat. Ik blijf morgen ook nog hier want Napier is een herbouwde Art Deco stad die de moeite van het bekijken meer dan waard is. Vandaag was ook een soort herdenkingsdag voor deze stad. Precies 84 jaar geleden is het centrum van de stad totaal verdwenen door een alles verwoestende aardbeving. Nadien is het hele centrum weer opgebouwd zoals het oorspronkelijk ook was.

Maandag 2 feb. 2015

De buitentent heb ik vanmorgen drijfnat ingepakt....die droogt vanavond wel weer. Eerst ontbeten en toen het plaatsje Wakatane in want de auto moest z'n olie ververst hebben en een nieuw oliefilter. Dat was binnen een half uurtje gepiept. Daarna op zoek naar een zaak waar ik de blauwe rugleuning van mijn kampeerstoeltje kon laten naaien, de eerste keer dat ik erop leunde scheurde er al een naad. Uiteindelijk er een gevonden die het gelijk voor mij wilde doen. Wel met zwart garen maar een kniesoor die daar een probleem van gaat maken.
En toen op stap via de kustweg verder naar het oosten. Een heel erg mooie omgeving. Soms veel regen onderweg en soms ook droog. Later op de middag brak de zon door en was het weer zoals het zou moeten zijn....zon..zon en nog eens zon!
Om een uur of vijf getankt in Te Araroa en doorgereden naar het zuiden via een weer onwaarschijnlijk mooie weg. Toen deze weg weer bij de kust aankwam zag ik veel surfers op de hoge golven. Het schijnt een surfers walhalla te zijn in de buurt van Gisborne. In Gisborne wil ik overnachten maar makkelijk was het niet om een camping te vinden ondanks best er toch minimaal 4 moeten zijn. Maar natuurlijk na wat vragen  bij een tankstation, heb ik er toch een mooie gevonden.

Zondag 1 feb. 2015

Na een nacht met regen de tent nat ingepakt en vertrokken richting Wakatane dat zo'n 90 km verder ligt aan de noordkust. Weer terug in de bewoonde wereld gelijk op zoek naar een koffieshop en deze natuurlijk ook gevonden.....
De zaak die ernaast ligt had uitverkoop van Icebreaker kleding dus daar toch maar even gekeken. In 2 van m'n shirts begonnen al gaten in te vallen dus die heb ik maar vervangen door shirts die in Europa niet te krijgen zijn. Hier is er veel meer keus. Een leuke korting heb ik er ook nog overheen kunnen bedingen. Dan heb ik toch nog iets opgestoken van de klanten op mijn werk...lol
Tot aan Wakatane heeft het geregend maar de temperatuur was wel ok, zo'n 25 graden. Op een camping in het plaatsje de tent opgezet en toen het droog was naar het centrum gelopen. Een gezellig centrum heeft dit plaatsje, bijna alle winkels waren open. Om 4 uur geluncht en weer terug naar de camping waar overigens maar 2 tenten stonden. Het is alweer februari dus de scholen gaan hier maandag weer beginnen. Savonds en snachts heeft het veel geregend maar dat kan de pret niet drukken, want wat vandaag valt dat valt morgen niet meer.