Woensdag 4 maart 2015

Vanmorgen gewekt door onwaarschijnlijk veel en mooi vogelgezang. Na een koffie en een ontbijtje langs de kant van de weg ben ik gereden naar Greymouth via Reefton. Weer via een scenic route. Prachtig dus. In Greymouth boodschappen gedaan en op een camping aan zee de tent opgezet. Aan zee kamperen heeft toch wel iets bijzonders vindt ik altijd vanwege het geluid van de golven in de branding.
De rest van de middag heb ik achterstallig onderhoud gepleegd aan mijn blog. En voor de rest....relaxed geweest.

Dinsdag 3 maart 2015

Na een nacht snurken verder gereden naar Saint Arnaud en daar ingecheckt op een camping van het DOC aan Lake Rotoiti. Dit langwerpige meer ligt ingeklemd tussen de bergen en is ongeveer 10 km lang. Aangezien er voor morgen bewolking en een buitje werd voorspeld adviseerde de dame van het DOC om vandaag nog te gaan wilde ik nog volop kunnen genieten van de vergezichten. Dus snel geluncht, tent opgezet en mijn dagrugzak klaar gemaakt en vertrokken naar de carpark vanwaar de 5 uur durende tocht zou beginnen. Het begon het eerste kwartier heel geleidelijk bergop door het bos. Daarna ging het stijl omhoog met krappe zigzag bochten. Wat was dat afzien zeg, 5 kwartieren lang... pfff. Ik mag wel wat meer aan mijn conditie gaan werken, lol. Het stuk boven de boomgrens was wat minder stijl. Het lopen over de bergkammen was echt heel erg gaaf..genieten dus! Ik kwam nog langs 2 berghutten die gebruikt worden voor de meerdaagse tochten in dit berggebied. Met de afdaling had ik geen moeite. Onderweg naar beneden kwam ik nog 2 keer een dode strout (een soort marter die hier vroeger is geïmporteerd om de vele ratten uit te moorden) tegen. Het gif doet toch zijn werk zou je zeggen. Ook vloog er even een Fantail met mij mee. Dat is een klein vogeltje met een staart dat uit 3 zwarte en 2 witte veren bestaat. Als ik loopt krijg je een luchtverplaatsing waardoor de kleine vliegjes om mij heen heel eventjes gedesoriënteerd zijn en het vogeltje kan dan gaan dineren. Na 5 uur zat het er weer op en kon ik heerlijk gaan douchen op de camping. En het mooie van deze tocht was ook dat de knieën hun werk goed gedaan hebben, geen pijn gehad. Dat geeft hoop voor de Milfort Great Walk.

Maandag 2 maart 2015

Na een goede nachtrust om half 10 vertrokken van de camping. Bij de eerste afslag de weg naar links genomen en na nog geen 5 minuten de auto geparkeerd bij een café aan een doodlopende weg. Hier een koffie zonder besteld en een half uurtje later naar  het strand gelopen. Dit strand ligt aan de "Golden Bay". Deze baai meet ongeveer 30 bij 30 km en bij eb valt ongeveer de helft hiervan droog. Deze baai is vooral bekend omdat hier met enige regelmaat walvissen stranden. Dit gebeurde zelfs enkele weken geleden nog. De meeste van deze grote zoogdieren overleven het niet ondanks de tomeloze inzet van honderden vrijwilligers.
Je mag maar max. 5 km de landtong oplopen, de rest is natuurreservaat. Het natuurreservaat is alleen onder begeleiding in een busje te bezichtigen. Na deze 5 km. steek je dwars over de landtong naar de noordkant welke grenst aan de Tasman Zee. De baai kant heeft nog redelijk wat vegetatie maar halverwege naar de kant van de Tasman Zee is het alleen maar zand. Heel fijn wit zand. Je banjert dus door grote en soms manshoge zandduinen. Heerlijk met m'n blote voeten maar best wel zwaar.
Het was prachtig weer, mooie golven in de branding en ik was zo goed als alleen in deze enorme zandbak. Heerlijk zo relaxed. Toen het strand ophield (rotsen) ben ik weer door de landtong naar de baai gelopen. Het pad liep grotendeels door weidegronden waarop schapen (natuurlijk ook schapen..ik ben toch in Nieuw Zeeland....) en volledig zwarte koeien aan het grazen of uitbuiken waren. Vergeet ik nog bijna te vermelden dat het laatste stuk bijna een hink-stap wandeling werd vanwege de vele koeievlaaien die op het pad lagen.

Na deze mooie wandeling ben ik naar Mapua aan de Tasman Bay gereden om te overnachten. Na het inchecken bleek het een halve nudisten camping te zijn. Alleen bij de tent, aan het strand en bij het zwembad mocht je in je niksie rondlopen. Dus geen volleybal spelen in je blootje. Er stonden nog nauwelijks mensen op deze camping want de herfst is officieel al begonnen op 1 maart. Na een rondje zwemmen in het mooie zwembad gegeten en op tijd m'n mandje in gegaan.