Vrijdag 6 feb. 2015

De wind van gisteren is vanacht alleen maar toegenomen. De wind drukte op een gegeven moment de bovenkant van mijn tent tegen mijn gezicht. Gelukkig dat de aluminium tentstokken zo buigzaam zijn want anders kon ik op zoek gaan naar een nieuw tentje. Al met al slecht geslapen ook omdat het soms slagregende. Dus om 6 uur eruit en alles stilletjes inpakken en wegwezen. Op naar Interislander, de ferry maatschappij. Tegen kwart voor 7 een ticket kopen en warempel...heb ik dat weer...... Vandaag is het een public holiday dus de vaart van half 9 én van half 11 zijn al volgeboekt. Dus bij het departure terminal een ticket voor kwart voor 3 gekocht. Pfff...daar zit je dan om half 8 op een parkeerplaats midden in het uitgestorven Wellington. In de auto eerst nog een uiltje geknapt en daarna wat rondgelopen door het leuke oude gedeelte van deze stad. Natuurlijk ergens koffie gedronken dit keer zonder iets erbij.  Ondertussen had het nationale museum "Te papa" zijn deuren geopend en ben ik daar naar binnen gegaan. Er was veel te zien over de dieren die in NZ leven, de Engelse kolonisten evenals over de oorspronkelijke bewoners, de Maori. Heel interessant allemaal. Omdat "Air New Zealand" dit jaar 75 jaar bestaat was er op de 4e verdieping ook over hun geschiedenis een tentoonstelling georganiseerd. In een nagebouwde stukje vliegtuig kon je gaan zitten met een Oculus virtual reality bril op je neus. Dat was heel erg gaaf. Het gaat hier een beetje te ver om het principe van een VR bril uit te leggen dus even googelen als je wil weten wat dat nou precies is. Op het park naast het Nationale museum was een festivalweide gecreëerd. Een groot podium en allemaal leuke tentjes eromheen. De public holiday bleek dus Nieuw Zeelandse nationale feestdag te zijn, Waitangi day. Dat is de dag dat de Engelsen in 1840 een verdrag hebben getekend met de Maori waardoor de staat Nieuw Zeeland een feit werd. De dag werd om 12 geopend met mortiergeschut, een openingswoord in het Maori en in het Engels. Daarna...feest met muziek, dans, eten en drinken. Ik zag in de haven 2 Maori roeiboten vol met origineel verklede Maori's die om en om strijdliederen zongen. Om half 1 vertrok ik naar de terminal om me in te checken en wat schetst mijn verbazing......1 uur vertraging. Het is wel mijn feestje vandaag.
Dus het duurt nog 4 uur voordat we gaan varen. Uiteindelijk om kwart over 4 vertrokken en na een rustig overtocht om half 8 in Picton aangekomen waarna ik 15 km zuidelijker op een camping ben beland. Ben dus nu helemaal gaar.....

Zie je de sticker op de kiwi....huh....uit Italië?

Donderdag 5 feb. 2015

Ik was mooi op tijd wakker vanmorgen, de boel ingepakt en ontbeten met een gebakken eitje erbij. Daar had ik nou net zo'n zin in. Tegen half 10 de camping af op weg naar het zuiden. Eerst langs Napier, de stad waar ik gisteren heb rondgebanjerd, en een uurtje later gestopt in Waipawa. Daar koffie met.... gedronken. Ben in dat stadje ook een winkel in geweest genaamd "Penny Lane", naar het gelijknamige nummer van de Beatles. De foto's van de "Fab 4" hingen ook overal aan de muren evenals stukken tekst van enkele van hun succesvolle songs. " Penny Lane" is eigenlijk 1 grote winkelruimte die ruimte biedt aan kleinere winkeltjes ( die zijn zo'n 16 m2). Al deze winkeltjes verkopen leuke ouwe meuk....... Zo zag ik zelfs een oude LP van de Golden Earring staan met "Radar Love" erop. Ik werd door een verkoopster aangesproken over waar ik vandaan kom (gut....lijk ik nu echt op een toerist?). Amsterdam was mijn antwoord. Gelijk kwamen de koffieshops ter sprake...grrr... Ook altijd hetzelfde liedje.
Ze had ook wel verwacht dat ik een "Dutchie" zou zijn vanwege mijn oranje t-shirt dat ik aan had. Met nog een paar van haar collega's gekletst en heerlijk gelachen. Om een uur of half 2 een stokbrood gekocht met wat ham als lunch en in Masterton, na een plaspauze, soldaat gemaakt. Het weer vandaag was op zich prima, blauwe lucht. Maar een hele harde , soms stormachtige, westen wind. Dat noemen ze hier een "westerlies". Wat dat betreft was het soms vervelend rijden. Om 4 uur neergestreken op een camping in Wellington op zo'n 20 minuutjes rijden vanaf de ferry naar Picton. Als ik vroeg wakker ben dan neem ik de boot van half 9 en anders wordt het half 11, tenminste als er nog plek voor mij is. Ik heb niet gereserveerd dus je weet het maar nooit.

Op de foto zie je hét vervoermiddel dat de meeste toeristen hier gebruiken, grote luxe campervans. De campings staan er vol mee.