vrijdag 23 januari 2015

Zaterdag 24 jan. 2015

Vanmorgen naar Picton gereden om de ferry naar Wellington te nemen. Ik had gedacht om de boot van half 2 te nemen maar ik was vroeger in Picton en er was nog plaats voor mijn autootje. Vertrek om kwart voor elf. Deze ferry van Interislands was zo groot dat er een heel goederentreinstel inpast. Achteruit moest ik erin rijden. Ik heb de hele reis tot Wellington (ruim 3uur) op het dek gezeten. Geen wolkje aan de lucht dus dat werd smeren met faktor 85. De eerste 5 kwartier voeren we door de Queen Charlotte Sound en daarna voordat we de Straat van Cook bereikten langs verschillende schiereilanden met waanzinnig mooie verlaten tropische baaien. In Wellington naar het noorden gereden. Hoe anders dan op het zuider eiland: zoveel verkeer hier! 

Na een half uurtje ben ik gestopt in Upper Hutt om verlaat te lunchen. Daarna doorgereden richting Masterton en zo'n 25 km voor die plaats in Greytown op een mooie camping, gelegen in het plaatselijke park, in dat plaatsje beland. Het is volop zomer hier, ruim 32 graden. Wel iets anders dan de temperaturen van eerder deze week.
Het gemeentelijk zwembad grenst aan de camping dus heb ik daar lekker in gezwommen. Morgen richting Roturoa, dat verder naar het noorden ligt.

Vrijdag 23 jan. 2015

Na het inpakken vanmorgen verder noordwaarts gereden langs de kust. Hier en daar gestopt om op mn gemak foto's te nemen en te genieten van de mooie natuur.
Na een uurtje rijden gestopt bij "The Store" dat is een leuk optrekje aan zee waar het heerlijk vertoeven is met een koffie en wortelnoten cake met een yoghurt kwakje ernaast. Met mooi uitzicht op zee natuurlijk. Wie wil er nou niet zo bijzitten?
Nadat ik alles in volle tevredenheid had weggewerkt doorgereden naar het beginpunt van m'n wandeling van vandaag: de Sawcut Gorge. Eerst moest er nog ruim 12 km gereden worden over een smal gravel weggetje de bergen in. Gelukkig kwam er geen tegenligger aan... dat zou een penibele situatie gegeven hebben. Onderweg kwam ik verscheidene hekken tegen die de weg versperden. Die doe je open, rijdt een stukje door en sluit het hek weer netjes. Daar werd ik wel tureluurs van hoor. Later hoorde ik van iemand dat ze dat doen om het vee op hun eigen land te houden. Roosters in de weg zijn gewoonweg té kostbaar voor de boeren. Op t einde van de weg bij een huis mijn auto geparkeerd en een kaart met uitleg gekregen van de bewoonster. Een leuke wandeling volgens haar. Je loopt dus eerst aan de ene kant van het stroompje en dan moet je soms oversteken naar de andere kant. Je loopt alleen maar over stenen, stenen en nog eens stenen. Geen enkele is gelijk en ze zitten veelal los. Het is dus zaak om bij elke stap geconcentreerd te kijken waar je je voeten neerzet. Met m'n bergschoenen aan oversteken, het is geen doen om ze elke keer uit te trekken en m'n Tevaatjes aan te doen. Natte voeten dus. De eerste keer is het wat vervelend maar dat went snel hoor. De kloof werd steeds smaller en ook steeds mooier. En toen kwam het gedeelte waar het eigenlijk om gaat. Een smalle kloof van nog geen 2 meter breed. Hoe mooi!
De kloof bestaat uit weerszijden uit Limestone en heeft erg grillige vormen. Ik ben er tot mijn knieën in het water doorheen gelopen. Na een korte pauze ben ik weer terug gelopen. Ik ben maar 4 personen tegen gekomen onderweg dus da's best wel relaxed. 

In Blenheim in het noordoosten sta ik nu op een camping.
Morgen rij ik naar Picton en neem ik de ferry naar het noorder eiland. Eens kijken hoe dat eruit ziet.