Zaterdag 7 feb. 2015

Na een frisse nacht goed uitgeslapen wakker geworden. Ik moest me nog haasten ook om om 10 weg te zijn van de camping. De toiletten en douche waren nog uit de 60 er jaren maar wel schoon en daar gaat het natuurlijk om. Dus verder naar het zuiden. Ik wilde naar een eenvoudige camping aan het strand aan de Clifford Bay ongeveer op een dik uur rijden. In Blenheim getankt, wat fruit gehaald en door het centrum gelopen. Een bakkie gedaan en nog op een rommelmarkt rondgeneusd. Er waren nog veel winkels gesloten omdat het gisteren Waitangi dag was en men er een lang weekend van gemaakt heeft. Om 2uur was ik op de camping aan "Marfells Beach". De laatste 10 km ging over een gravel weg......wat een stofzooi. Het is een eenvoudige DOC camping dus is er geen receptie en toezicht. Dat houdt in dat je een formulier invult en met het geld (in mijn geval 6$)
in een bus doet...dat is alles. Deze camping is heel basic, er zijn alleen 2 toiletten en een wasbakje. Geen douches maar dat kan voor dat geld natuurlijk ook niet. Een mooi plekje uitgezocht met uitzicht over de zee. Wat mij opviel dat er verschillende quads rondreden. Het blijkt dat er op het einde van het strand, bij de landtong die in zee steekt, veel mosselen te rapen zijn. Deze landtong heet dan ook "Mussel Point". En er word ook veel gevist en dat verklaart het aantal vissersbootjes wat ik zag.
De rest van de dag heb ik doorgebracht met op het strand lopen en lezen. Genieten dus. Ik denk dat ik vroeg ga slapen, zo'n dag aan zee maakt me heerlijk rozig al zal de wijn daar om wel zijn invloed op hebben gehad.

Vrijdag 6 feb. 2015

De wind van gisteren is vanacht alleen maar toegenomen. De wind drukte op een gegeven moment de bovenkant van mijn tent tegen mijn gezicht. Gelukkig dat de aluminium tentstokken zo buigzaam zijn want anders kon ik op zoek gaan naar een nieuw tentje. Al met al slecht geslapen ook omdat het soms slagregende. Dus om 6 uur eruit en alles stilletjes inpakken en wegwezen. Op naar Interislander, de ferry maatschappij. Tegen kwart voor 7 een ticket kopen en warempel...heb ik dat weer...... Vandaag is het een public holiday dus de vaart van half 9 én van half 11 zijn al volgeboekt. Dus bij het departure terminal een ticket voor kwart voor 3 gekocht. Pfff...daar zit je dan om half 8 op een parkeerplaats midden in het uitgestorven Wellington. In de auto eerst nog een uiltje geknapt en daarna wat rondgelopen door het leuke oude gedeelte van deze stad. Natuurlijk ergens koffie gedronken dit keer zonder iets erbij.  Ondertussen had het nationale museum "Te papa" zijn deuren geopend en ben ik daar naar binnen gegaan. Er was veel te zien over de dieren die in NZ leven, de Engelse kolonisten evenals over de oorspronkelijke bewoners, de Maori. Heel interessant allemaal. Omdat "Air New Zealand" dit jaar 75 jaar bestaat was er op de 4e verdieping ook over hun geschiedenis een tentoonstelling georganiseerd. In een nagebouwde stukje vliegtuig kon je gaan zitten met een Oculus virtual reality bril op je neus. Dat was heel erg gaaf. Het gaat hier een beetje te ver om het principe van een VR bril uit te leggen dus even googelen als je wil weten wat dat nou precies is. Op het park naast het Nationale museum was een festivalweide gecreëerd. Een groot podium en allemaal leuke tentjes eromheen. De public holiday bleek dus Nieuw Zeelandse nationale feestdag te zijn, Waitangi day. Dat is de dag dat de Engelsen in 1840 een verdrag hebben getekend met de Maori waardoor de staat Nieuw Zeeland een feit werd. De dag werd om 12 geopend met mortiergeschut, een openingswoord in het Maori en in het Engels. Daarna...feest met muziek, dans, eten en drinken. Ik zag in de haven 2 Maori roeiboten vol met origineel verklede Maori's die om en om strijdliederen zongen. Om half 1 vertrok ik naar de terminal om me in te checken en wat schetst mijn verbazing......1 uur vertraging. Het is wel mijn feestje vandaag.
Dus het duurt nog 4 uur voordat we gaan varen. Uiteindelijk om kwart over 4 vertrokken en na een rustig overtocht om half 8 in Picton aangekomen waarna ik 15 km zuidelijker op een camping ben beland. Ben dus nu helemaal gaar.....

Zie je de sticker op de kiwi....huh....uit Italië?

Donderdag 5 feb. 2015

Ik was mooi op tijd wakker vanmorgen, de boel ingepakt en ontbeten met een gebakken eitje erbij. Daar had ik nou net zo'n zin in. Tegen half 10 de camping af op weg naar het zuiden. Eerst langs Napier, de stad waar ik gisteren heb rondgebanjerd, en een uurtje later gestopt in Waipawa. Daar koffie met.... gedronken. Ben in dat stadje ook een winkel in geweest genaamd "Penny Lane", naar het gelijknamige nummer van de Beatles. De foto's van de "Fab 4" hingen ook overal aan de muren evenals stukken tekst van enkele van hun succesvolle songs. " Penny Lane" is eigenlijk 1 grote winkelruimte die ruimte biedt aan kleinere winkeltjes ( die zijn zo'n 16 m2). Al deze winkeltjes verkopen leuke ouwe meuk....... Zo zag ik zelfs een oude LP van de Golden Earring staan met "Radar Love" erop. Ik werd door een verkoopster aangesproken over waar ik vandaan kom (gut....lijk ik nu echt op een toerist?). Amsterdam was mijn antwoord. Gelijk kwamen de koffieshops ter sprake...grrr... Ook altijd hetzelfde liedje.
Ze had ook wel verwacht dat ik een "Dutchie" zou zijn vanwege mijn oranje t-shirt dat ik aan had. Met nog een paar van haar collega's gekletst en heerlijk gelachen. Om een uur of half 2 een stokbrood gekocht met wat ham als lunch en in Masterton, na een plaspauze, soldaat gemaakt. Het weer vandaag was op zich prima, blauwe lucht. Maar een hele harde , soms stormachtige, westen wind. Dat noemen ze hier een "westerlies". Wat dat betreft was het soms vervelend rijden. Om 4 uur neergestreken op een camping in Wellington op zo'n 20 minuutjes rijden vanaf de ferry naar Picton. Als ik vroeg wakker ben dan neem ik de boot van half 9 en anders wordt het half 11, tenminste als er nog plek voor mij is. Ik heb niet gereserveerd dus je weet het maar nooit.

Op de foto zie je hét vervoermiddel dat de meeste toeristen hier gebruiken, grote luxe campervans. De campings staan er vol mee.

Woensdag 4 feb. 2015

Zoals gezegt ben ik vanmorgen vertrokken naar het Art Deco stadje, Napier. Tegen twaalven de auto geparkeerd en de stad in gelopen.
Wat is die binnenstad mooi zeg. Ze zeggen ook wel dat Napier de "Art Deco City of the World" is. Zulke mooi gekleurde gevels. Geeneen is ook hetzelfde. Jammer dat er in die panden meestal detailhandel gevestigd is zodat onder de luifels het er heel anders (lees moderner) uitziet. Maar bij sommigen panden, zoals bij hotels, is dit niet het geval. Ik ben bij 2 hotels binnen geweest en wow..... wat mooi zeg. Je waant je helemaal weer in het verleden. Op straat wordt je ook aan die tijd herinnerd. Er zijn verschillende winkels die gespecialiseerd zijn in Art Deco voorwerpen of kleding. Ook rijden er auto's uit die tijd rond waarmee je een rondrit kan maken. Van 18 tot en met 22 februari is er het jaarlijkse Art Deco weekend. Alles staat dan in het teken van de Art Deco tijd en de bewoners dragen dan ook kleding uit die tijd. Ook zijn er voorstellingen uit die tijd in het openlucht theater dat ook in die stijl is gebouwd. Jammer dat ik dan alweer lang en breed op het zuider eiland bivakkeer. Van vandaag heb ik wel foto's om aan jullie te laten zien.

Dinsdag 3 feb. 2015

Met een strakblauwe hemel vanmorgen om 10 uur vertrokken uit Gisborne. Ook vandaag weer een mooie route. Ben om half 3 neergestreken op een camping in Napier dat wordt bestierd door Nederlanders die hier al 14 jaar wonen. Een mooi plekje uitgezocht onder de bomen want het was al een graad of 30 met daarbij een straffe wind. De camping ligt aan het strand, binnen 2 minuten sta ik met mijn voeten in het water. Heerlijk dus. Nadat ik mijn tent opgezet had enzo heb ik een stoeltje gepakt en ben op het strand gaan zitten....... een boekje erbij....Heerlijk! Wel goed ingesmeerd natuurlijk. Heb ook nog even gezwommen maar het water was wat aan de frisse kant dus lang heeft die aktie niet geduurd. Vanavond heerlijk ge-BBQ-t. En tijdens het grillen met 2 Engelsen staan ouwenelen over alles en nog wat. Ik blijf morgen ook nog hier want Napier is een herbouwde Art Deco stad die de moeite van het bekijken meer dan waard is. Vandaag was ook een soort herdenkingsdag voor deze stad. Precies 84 jaar geleden is het centrum van de stad totaal verdwenen door een alles verwoestende aardbeving. Nadien is het hele centrum weer opgebouwd zoals het oorspronkelijk ook was.

Maandag 2 feb. 2015

De buitentent heb ik vanmorgen drijfnat ingepakt....die droogt vanavond wel weer. Eerst ontbeten en toen het plaatsje Wakatane in want de auto moest z'n olie ververst hebben en een nieuw oliefilter. Dat was binnen een half uurtje gepiept. Daarna op zoek naar een zaak waar ik de blauwe rugleuning van mijn kampeerstoeltje kon laten naaien, de eerste keer dat ik erop leunde scheurde er al een naad. Uiteindelijk er een gevonden die het gelijk voor mij wilde doen. Wel met zwart garen maar een kniesoor die daar een probleem van gaat maken.
En toen op stap via de kustweg verder naar het oosten. Een heel erg mooie omgeving. Soms veel regen onderweg en soms ook droog. Later op de middag brak de zon door en was het weer zoals het zou moeten zijn....zon..zon en nog eens zon!
Om een uur of vijf getankt in Te Araroa en doorgereden naar het zuiden via een weer onwaarschijnlijk mooie weg. Toen deze weg weer bij de kust aankwam zag ik veel surfers op de hoge golven. Het schijnt een surfers walhalla te zijn in de buurt van Gisborne. In Gisborne wil ik overnachten maar makkelijk was het niet om een camping te vinden ondanks best er toch minimaal 4 moeten zijn. Maar natuurlijk na wat vragen  bij een tankstation, heb ik er toch een mooie gevonden.