Vanmorgen al om kwart over 6 uit m'n mandje want Klaas wilde om 7 uur rijden. De rit zou ongeveer 4 uur in beslag nemen en er was een uur gepland voor een of twee koffiepauzes. Bea wilde nog steeds niet vertellen wat het verassings weekend zou inhouden. De eerst koffiepauze was in een omgebouwd postkantoor in Gore. Met een muffin natuurlijk!
Bij de volgende koffie break in Lumsden heb ik m'n auto laten staan en ben ik met Klaas en Bea meegereden. De bestemming was Pearl Harbour in Manapouri. Daar vertrekken de jet aangedreven schepen van Real Journey naar de Doubtfull Sound. Real Journey, die vaartochten uitvoert, heeft meer schepen dan de Nieuwe Zeelandse marine. Een Sound is het equivalent van een Noorse Fjord. Het zuidwesten van het zuider eiland heeft meerdere Sounds en de Doubtfull Sound is daarvan de allergrootste. Het diepste punt ligt op 450 meter.
Nadat we aan boord waren gegaan deed de boot er ruim 45 min over om de andere kant van Lake Manapouri te bereiken. En ondanks dat het in Manapouri zonnig was en lekker warm viel hier de regen met bakken uit de hemel. Ik kreeg gelijk zo'n gevoel van dat ons weekend in het water zou vallen. Daar zijn we overgestapt in een bus die ons over de "Wilmot Pass" naar het begin van de Sound bracht. Daar zijn we op een groot zeiljacht (een moderne 3 master) gestapt met nog ongeveer 80 anderen.
Het schip vertrok bijna gelijk. En maar regenen. Na een klein half uur zagen we de eerste watervallen. De ene was nog spectaculairder dan de andere. Omdat het ook zo hard waaide werden de watervallen in stukken geblazen. Het is haast niet te omschrijven wat er gebeurde. Kijk maar naar de foto's dan krijg je er een idee bij. Wij vonden het in ieder geval een waanzinnige belevenis.
Aan het einde van de Sound, op de grens van de Tasman zee liggen een paar rotseilandjes. Daar woont een kolonie zeeleeuwen. We voeren en dichtbij langs. Zo mooi om te zien! Ik heb dus veel foto's gemaakt. Ondertussen gestampte het schip op de hoge golven.
Wist je dat op de Doubtfull Sound meer dan 9 meter regen valt? Dat is meer dan 11x de hoeveelheid die in ons kikkerlandje valt. Bij mijn vorige bezoek aan Nieuw Zeeland had ik de dagtocht over deze Sound gemaakt maar toen was het onbewolkt en heerlijk warm. Zo anders als vandaag.
Na het diner aan boord kregen we een uitleg over hoe de allereerste kolonisten hier konden overleven.
Om 10 uur ging het schip voor anker in een zij arm van de Sound. Ik lag al ruim voor 11 in m'n mandje.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten